Ofer ealowæge oretmecgas þæt hie in beorsele bidan woldon Grendles guþe mid gryrum ecga. Ðonne wæs þeos medoheal on morgentid, drihtsele dreorfah, þonne dæg lixte, eal bencþelu blode bestymed, heall heorudreore; ahte ic holdra þy læs, deorre duguðe, þe þa deað fornam. Site nu to symle ond onsæl meoto, sigehreð secgum, swa þin sefa hwette.”. Þa wæs Geatmæcgum geador ætsomne on beorsele benc gerymed; þær swiðferhþe sittan eodon, þryðum dealle. Þegn nytte beheold, se þe on handa bær hroden ealowæge, scencte scir wered. Scop hwilum sang hador on Heorote. Þær wæs hæleða dream, duguð unlytel Dena ond Wedera. Unferð maþelode, Ecglafes bearn, þe æt fotum sæt frean Scyldinga.

Onband beadurune (wæs him Beowulfes sið, modges merefaran, micel æfþunca, forþon þe he ne uþe þæt ænig oðer man æfre mærða þon ma middangeardes gehedde under heofenum þonne he sylfa): “Eart þu se Beowulf, se þe wið Brecan wunne, on sidne sæ ymb sund flite, ðær git for wlence wada cunnedon ond for dolgilpe on deop wæter aldrum neþdon? Ne inc ænig mon. Ne leof ne lað, belean mihte sorhfullne sið, þa git on sund reon. Þær git eagorstream earmum þehton, mæton merestræta, mundum brugdon, glidon ofer garsecg; geofon yþum weol, wintrys wylmum. Git on wæteres æht seofon niht swuncon; he þe æt sunde oferflat, hæfde mare mægen. Þa hine on morgentid on Heaþoræmas holm up ætbær; ðonon he gesohte swæsne eðel.

Leof his leodum, lond Brondinga, freoðoburh fægere, þær he folc ahte, burh ond beagas. Beot eal wið þe sunu Beanstanes soðe gelæste. Ðonne wene ic to þe wyrsan geþingea, ðeah þu heaðoræsa gehwær dohte, grimre guðe, gif þu Grendles dearst nihtlongne fyrst nean bidan.” Beowulf maþelode, bearn Ecgþeowes: “Hwæt! Þu worn fela, wine min Unferð.